امیدوارم منو ببخشین که تو این مدت کم کار بودم

مخصوصا شما اقا پویا

امروز یه شعر از سهراب میزارم

البته قسمت هایی از شعر رو:

نگاه مرد مسافر به روی میز افتاد

ـ چه سیب های قشنگی

ـحیات نشئه ی تنهایی است

و میزبان پرسید

ـ قشنگ یعنی چه

ـ قشنگ تعبیر عاشقانه ی اشکال است

ـ و عشق تنها عشق

ـ تو را به گرمی یک سیب میکند مایوس

ـ و عشق تنها عشق

ـ مرا به وسعت اندوه زندگی ها برد

ـ مرا رساند به امکان یک پرنده شدن

ـ و نوشداروی اندوه

ـ صدای خالص اکسیر میدهد این نوش

باقی رو بعدا مینویسم

فعلا